नैतिकताको अनुकरणीय दृष्टान्त

गएको १२ माघ त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलमा नेपाल प्रहरीका र अध्यागमन विभागका कर्मचारीबीच हातपात भएको लज्जास्पद दृश्य सार्वजनिक भयो । त्यस दृश्यले सहकार्यको सारथी बन्नुपर्ने दुई राज्य निकायको सम्बन्धको विद्यमान अवस्था मात्र प्रस्तुत गरेन, राज्यकै आन्तरिक, प्रशासनिक व्यवस्थाको वर्तमान अवस्थासमेत छताछुल्ल बनायो । हात हालाहालको परिदृश्यलाई मात्रै विश्लेषणात्मक ढंगले हेर्ने हो भने त्यसको जड के हो ? त्यो अवस्था कसरी उत्पन्न भयो ? त्यसको संरक्षणकर्ता को हो ? संलग्न को–को छन् ? विमानस्थलको कार्य सञ्चालन कसरी हुँदै आएको छ ? भन्नेसम्मको अन्तरनिहित रहस्य त्यही छोटो पारिदृश्यले नै व्यक्त गर्छ ।

मुलुक अहिले ठेकेदारको इशारामा चलिरहेको छ । मुलुक सञ्चालक ठेकेदार तस्कर र भ्रष्टकै बोसहरू नै छन् । उनीहरूकै प्रलोभनको प्रभावले कतिपय राज्य सञ्चालक नेताहरू नै खेलौना बनेका छन् । तस्कर र भ्रष्टले नै आवागमन गर्ने महत्वपूर्ण नाकामा कर्मचारीको सेटिङ मिलाउँछन् । भ्रष्टको सौगात खान पल्केका राज्यका अधिकांश कर्मचारीहरू तस्कर र भ्रष्टकै सहयोगी बन्दै आएका छन् । तस्कर र भ्रष्टकै प्रभावको कारण राज्यहित विपरीतको कर्मचारी व्यवहारले राज्यकोष तस्कर र भ्रष्टले लुटिरहेका छन् । राज्यकोष लुट्न लुटाउन कर्मचारीबीच नै प्रतिस्पर्धा हुँदै आएको छ । यसैको अन्तरनिहित रहस्यकै प्रतिक्रियात्मक झलकको रूपमा विमानस्थलमा भएको उल्लिखित हातपातको परिदृश्यलाई लिन सकिन्छ ।