गर्भ को आवज

आमा तिम्रो गर्भमा
जब मैले पहिलो सास फेरे नि
म यति खुसी भए कि
म त उफ्रि उफ्रि नाच्न थालेछु
विश्व जित्ने सपना साच्न थालेछु
सायद त्यो मेरो जिन्दगी को
पहिलो सास
पहिलो खुसी
पहिलो डान्स
पहिलो पटक म आफू भयको महसुस ।
जिन्दगीका भाग्य रेखाहरु
कोराउनको निम्ति म
दरो दरो मुठी पारेर
संसार जित्ने लक्ष्य बनाउदै छु ।
र मलाइ बिश्वास छ कि
जब म त्यो संसारमा आउनेछु
एउटा छुट्टै तारा भयर उदाउने छु ।

तारा भएको कल्पनागर्दै
जब म खुसी ले
उफ्रि उफ्रि नाचिरहेको थिए,
तिमिले बाबाको हात तानेर
पेटमा राखिदियौ ।
बाबा को पहिलो स्पर्श
अनि उहाको ओठको मुस्कान महसुस गरी
म झन खुशीले
अनियंत्रित बन्न पुगेछु ।
आमा म यसरी उफ्रि रहदा
तिमीलाई दुख्छ कि नाइ ?
भनन आमा भनन
दुख्छ कि नाइ ?
सायद अफ्ट्यारोपन
अनि दुखाइहरुलाइ
खुशीले जितेर होला
तिमी पनि मुस्काइरहन्छौ ।

जब म यहाँ बाट बाहिरि
भौतिक संसारमा
आउने तयारी गरिरहेकी हुनेछु
तिमी कुनै अस्पतालको सैयामा
छट्पटी रहेकी हुनेछौ ।
सबै परिवरका सद्स्य हरु
मेरो स्वागतको निम्ति
तम्तयार भयर बसेका हुनेछ्न ।
मेरि दिदी अनि बाबा झन
धेरै उत्साही होलान,
अनि तिमी नि ?
तिमी जति आतुर हुनेछौ मलाई देख्न 
म पनि उतिनै आतुर रहनेछु ।

तिम्रो र मेरो मिलन हुन
तिमिले ठुलो पिणा सहनुपर्छ आमा ।
जिन्दगीको सबै भन्दा ठूलो दुखाइ !
अनि असैया पिणा दिएकोमा
तिमिलाइ अर्धचेतनामा पुर्याएकोमा
आफुलाइ त्यसको दोषी ठानेर
भाब बिभ्ल भइ
जब म चिच्याइ चिच्याइ रोइरहेको हुनेछु ।

मेरो चिच्यावट सुनेर
तिमिले संसार जितेको
महसुस गर्ने छौ ।
तिमी मुर्छा बाट बिउँझिनेछौ
अनि मलाई प्यारका साथ
छातीमा टासेर
भर्खरैको सबै आलो पिणा भुल्छौ ।
जब तिमी ले मेरो निधारमा
पहिलो चुम्बन गर्छौ
मलाई तिमिले माफी दिएको सम्झेर
म मुसुस्क मुस्काउने छु तिमी सङै ।

म आतुर छु आमा
तिमी सङै खेल्न
तिमी सङै रमाउन
तिम्रो लोहोरी सुन्दै निदाउन ।

जब म बामे सर्दै गरेको हुनेछु
चार पटि घिसृयर
सबै लुगाहरु फोहोर पार्दिहु
कता कता भागिदिएर
तिमीलाई सताउदी हु
तिमी फेरि मलाई
खोजेर ल्याउछौ
म फेरि भागी दिन्छु ।
तिमिलाई मलाइ चोट पटक बाट
बचाउनु छ अनि
मलाई आफै उभिएर हिड्नु छ ।

जब तिमिले मलाई
पहिलो अक्षर चिनाउनेछौ
पहिलो अक्षर लेखाउने छौ
हामि कति खुसी हुदो होलाउ
जब म आफै चिन्न अनि लेख्न सक्छु ।

आमा तिम्रो सस्कार
अनि शिक्षा सङै
म हुर्किने छु ।
संसारका धेरै बेशाहारा
आमाहरु को निम्ति
एउटा लौरो बनेर खडा हुनेछु
ती आमाहरुको आँसु पुछ्ने
प्रयास गर्ने छु ।
म प्रतेक आन्धकार
बस्ती बस्ती हरु मा उज्यालो
ज्योति पुर्याउने छु !

तिमिले दिएको
सुन्दर जीवन
सुन्दर कामहरुको खतिर
अर्पी दिनेछु ।
हो आमा म छुट्टै
तारा भएर उदाउने छु ।

यी र यस्तै संकल्प अनि
कल्पनागर्दै डुबिरहेको थिए
आज एक्कासि छागा बाट खसेको छु
सबै सपना हरु चकनाचुर भएर
फुटेका छन ।
मेरो हातका भाग्य रेखाहरु
नबन्दै मेटिएका छन,
जब तिमीले छोराको आस गर्दै
घर परिवार को सल्लाह बमोजिम
गर्भको लिङ्ग परिक्षण गरयौ
अनि म छु भन्ने थाहा पाएर
एबोर्सन गर्ने कठोर निर्णयमा
सहमत भयौ ।

आमा
म छोरी भएकै कारणले
जन्मनु अधि नै मर्न बाध्य
बनायो तिम्रो पुरुष प्रधान समाज ले ।

यहाँ हजरौ महान कबियतृ हरु
महान गायिकाहरु
रास्ट्रपति
न्यायाधीश
अनि हजरौ मदर टेरेसाहरु
जन्मनु आघिनै मरिएका छन ।

तिमी त छोरी हौनी आमा
मेरो कुरा त बुज्छौ नि
अनि ती तिमिलाइ परिक्षण गर्ने
उनी पनि त नारीनै हु
किन मौन छिन ?
बोलन आमा बोलन
किन ?

आखिर किन सबै पिणाहरु
हामिलेनै भोग्नु परिरहेछ ?
जब महिनावारी हुन्छ
कसैले पेटमा ठूलो आगोको
भुङ्रो हलेर फु फु गरिरहन्छ
कम्मर भचिएर दुई टुक्रा
भएको हुन्छ ।
त्यति बेला धेरै सरसफाइको
आवास्यक परेको बेला
किन गन्हनाउने गोठ्मा राखिन्छ ?

आमा
देउकी पनि हामी
छउपडि पनि हामी
बोक्सी पनि हामी
बिधुवा पनि हामी
आखिर पुरुष चै किन केही हुदैनन आमा?
उनिहरुलाई चै कस्ले बनाउछ?
भनन आमा भनन
कसरी बन्छ पुरुष ?

हामी यति धेरै घृणित
किन छौ आमा ?
यदि साचै घृणित भए
किन लुटिन्छे नारी बाटो बाटो ?
साझ नपर्दै किन
आफ्नै बाउ सङ तर्सिन बध्य छे?
हामिले आफ्नो अस्मिता को लागि
कहिले सम्म लडिरहने आमा ?

कति स्वर्थी छन है पुरुष
सिउदो हाम्रो सिन्दुर उस्को नाम को
गला हाम्रो पोते उस्को नाम को
नाडी हाम्रो चुरा उस्को नाम को
खुट्टा हाम्रो पाउजु उस्को नाम को
कोख हाम्रो
रगत हाम्रो
दूध हाम्रो
अनि बच्चा नि ??
किन आमा किन ?

आखिर कहिले सम्म सहिरहने यो सबै सबै ?
हामिले कहिले सम्म
यसरी मरिदिरहनु पर्छ आमा ?
जब सम्म हामीलाई यसरी मारिरहन्छ
याद रहोस हाम्रो आशुले पिरोली रहने छ ।

म धेरै दुखी छु आमा
तिमी सङै हास्दै नाच्दै
ठुली हुने रहर चकनाचुर भयो ।
अल बिदा आमा!

-------------

हाम्रो पात्रोको 'ब्लग/साहित्यमा' यदि यहाँहरू पनि अाफ्ना लेख रचना सार्वजनिक गर्न चाहनुहुन्छ भने हामीलार्इ तपार्इको पुरा नाम, ठेगाना, फोटो र तपाइको व्यक्तिगत फेसबुक पेज, ब्ल्ग पेज अथवा अन्य कुनै लिंक समेत saahitya@hamropatro.com मा इमेल पठाउनुहोस् |