ब्लग - साहित्य / हाम्रो गजल

विष्णु विटालु · May १३, २०२५

तिमी कठोर भैदिएर

कहिलेकाही तिम्रो पछ्यौरीमा अल्झिन मन छ। प्रिया,मलाई तिम्रै कानको झुम्का भैदिन मन छ।

कृष्ण मानव खड्का · Mar २०, २०२५

तिमी थियौ म थिएँ

जुन ला'को रातमा तिमी थियौ म थिएँ! मीठा,मीठा बातमा तिमी थियौ म थिएँ!

ब्लग - साहित्य / हाम्रो गजल

तिमी कठोर भैदिएर

तिमी थियौ म थिएँ

कहाँ जादैछौ

यो प्रेम

भर हुन्न

भब्य छ

सकिएन

अल्झिन मन छ

तिम्रो यो पत्र

भन्न सकिन्न

मेरी ऊनि

नरुनु है आमा

किन चाहियो ?

तिमी नदी म किनारा

प्रिय

नियाली रहन्छु म

तिम्रो सिरानी

पक्कै थियो होला ?

आजकल

रुवाउने गर्छ

कस्ले जलाउन

खरानी निस्कियो

कसले बुझ्छ

जस्तै छ

के काम

कहाँ छुटिन्छ र

परदेश

खुसि हुन्छु म

म एक्लो

गल्दैछ जिन्दगी

कहानी हुनेछ

हार भयो

बद्लिएछ

सफर हुन्छ

बिर्शिएछौ मलाइ

झरी र तिमी

वचन

चिन्छौ कि

चिन्ता गर्छौ

चलेको छ जीवन

कसरी भनाै

एकान्तमा

दुःख उस्तै छ

यो दिल बिमार भो

मित्रता

बिरानो सहर

खोजीमा छु

एक पटक मन देउ

के गर्छ्यौ

खाेएकाे दिन के हुन्छ

गुनेगार भए म

टाढै बसौँ

माया भरी

दानी भएर

जारि छ

पानी हुन्छ

भूल अचेल

खोज्दै छु

सक्कियो

रुन मन छ आज

जिन्दगी

गरिब

प्रेमको कोसेली

देखाउँ म कसरी

बोल्नु के भनि

साथ

फुलमाया

मुटु जलोस भन्दिन

चोट लगाएर गयौ

नरुनु है तिमी

दिल दुखायर

म मात्रै किन

प्रित बनिदेउन तिमी

म नहुन सक्छु

कदर कहाँ हुन्छ र

अल्विदा

मरेजस्तो लाग्छ

प्यार रहेछ

निष्ठुरी